Question

उताऱ्याच्या आधारे सूचनेनुसार कृती करा:

माझ्या खाजगी उपोषणाची हकीकत चाळीत जाहीर झाली आणि येताजाता ही माझी 'नाही ती भानगड' आहे, उगीच 'हात दाखवून अवलक्षण' आहे, 'पेललं नाही तेव्हा खाजगी झालं !' अशी वाक्ये माझ्या कानांवर येऊ लागली; पण मी कोणत्याही टीकेला भीक घालणार नव्हतो. 'एकशे एक्क्याऐंशी पौंड.' रात्रंदिवस ते कार्ड माझ्या डोळ्यांपुढे नाचत होते. वजन कमी झाले पाहिजे, या विचाराने माझी झोप उडाली. झोप कमी झाली तर वजन उतरते या विचाराने मला त्याचेही काही वाटत नव्हते. मी पूर्वीसारखा गाढ झोपत नाही यावर धर्मपत्नीचा मात्र अजिबात विश्‍वास नव्हता. "घोरत तर असता रात्रभर!'' अशासारखी दुरुत्तरे ती मला करत असे.      "दोन महिन्यांत पन्नास पौंड वजन कमी करून दाखवीन तर खरा!'' अशी भीष्मप्रतिज्ञा करून मी आहारशास्त्रावरच्या पुस्तकात डोके घालू लागलो. प्रोटीनयुक्त पदार्थ, चरबीयुक्त द्रव्ये वगैरे शब्दांबद्दलची माझी आस्था वाढू लागली. साऱ्या ताटांतले पदार्थ मला न दिसता नुसत्या 'कॅलरीज' मला दिसू लागल्या आणि आनंदाची गोष्ट अशी, की वजन उतरवण्याच्या शास्त्रात पारंगत झालेले तज्ज्ञ मला रोज डझनवारीने भेटू लागले.

(1) उपोषणाची बातमी चाळीत जाहीर झाल्यावर कानांवर येणारी वाक्ये लिहा.      (2)

1. 1. ............................
   2. ............................

(2) आकृतिबंध पूर्ण करा:        (2)

i. कार्डवर दाखवलेले वजन - ...........

ii.

(3) स्वमत:
वजन कमी करण्यासाठी लेखकाने केलेले प्रयत्न तुमच्या शब्दांत लिहा.     (3)

Answer 1

(1)

1. 'नाही ती भानगड' आहे.
2. 'हात दाखवून अवलक्षण' आहे.

(2)

i. कार्डवर दाखवलेले वजन - एकशे एक्क्याऐंशी पौंड

ii.

 

(3) थोर साहित्यिक पु. ल. देशपांडे यांच्या विनोदी लेखसंग्रह “बटाट्याची चाळ” मधून घेतलेला 'उपास' हा पाठ मध्यमवर्गीय माणसाचा संकल्प आणि त्या संकल्पाची पूर्तता यामधील अंतराचे मजेदार वर्णन मांडतो.
लेखकाने आपले वजन, जे एकशे एक्क्याऐंशी पौंड होते, दोन महिन्यांत पन्नास पौंडांनी कमी करण्याची भीष्मप्रतिज्ञा केली. आहारशास्त्रावरील पुस्तकांच्या मदतीने त्यांनी प्रोटीनयुक्त आणि चरबीयुक्त पदार्थांविषयी समज घेतली. या पदार्थांत अधिक कॅलरीज असल्यामुळे वजन वाढते हे लेखकाला उमगले. त्यांनी काटेकोर आहारव्रत ठरवले आणि त्यानुसार आचरण सुरू केले. आता त्यांच्या डोळ्यांसमोर ताटातल्या प्रत्येक पदार्थात कॅलरीजच दिसू लागल्या. वजन घटविण्यात निपुण लोकही लेखकाला वारंवार सल्ला देऊ लागले.
लेखकाने वजन वाढवणारे पदार्थ जसे की बटाटा, साखर आणि दूध टाळले, तर लिंबाचा रस त्यांना अमृतासारखा वाटू लागला. पायी चालणे, दोरीच्या उड्या मारणे असे व्यायाम प्रकार त्यांनी सुरू केले. अशा पद्धतीने वजन कमी करण्यासाठी त्यांनी विविध प्रयत्न केले.