Advertisements
Advertisements
Question
खालील विषयावर 120 ते 150 शब्दांत निबंध लिहा.
युद्धभूमीवर धारातीर्थी पडू लागलेल्या सैनिकाचे मनोगत -
मुद्दे - बालपण सुखात - सैन्य दलात भरती होण्याचे स्वप्न - योग्य प्रशिक्षण - सेवेसाठी बांग्लादेश सीमेवर रुजू - शत्रूचे भारतीय हद्दीत अतिक्रमण - जोरदार युद्ध - मरणासन्न अवस्था - भारतमातेसाठी प्राणार्पण करण्याची वेळ - भारतमातेची अजून सेवा करू शकतनाही, याचा खेद - जयहिंद.
Advertisements
Solution
युद्धभूमीवर धारातीर्थी पडू लागलेल्या सैनिकाचे मनोगत
माझे बालपण एका छोट्याशा गावात, निसर्गाच्या सानिध्यात अत्यंत सुखात आणि समाधानात गेले. आई-वडिलांच्या मायेच्या सावलीत मी वाढत होतो, पण शाळेत असताना जेव्हा जेव्हा वीर जवानांच्या शौर्यगाथा ऐकायचो, तेव्हा माझे हृदय अभिमानाने भरून यायचे. खेळण्या-बागडण्याच्या वयातच माझ्या मनात एकच ध्येय पक्के झाले होते ते म्हणजे भारतीय सैन्य दलात भरती होऊन देशाची सेवा करण्याचे स्वप्न.
हे स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी मी जिद्दीने मेहनत घेतली. कडक शिस्त, पहाटेचा सराव आणि खडतर शारीरिक व्यायामानंतर अखेर माझी निवड लष्करात झाली. लष्करी छावणीत मिळालेले योग्य आणि तांत्रिक प्रशिक्षण माझ्या आयुष्याचा अविभाज्य भाग बनले. प्रशिक्षणांनंतर माझी नियुक्ती बांगलादेश सीमेवर झाली. सीमेवर पहारा देताना येणारा प्रत्येक क्षण हा कर्तव्याच्या भावनेने ओतप्रोत भरलेला होता.
पण आजची रात्र वेगळी होती. अचानक शत्रूने भारतीय हद्दीत कुरापत काढून अतिक्रमण करण्याचा प्रयत्न केला. पाहता पाहता सीमेवर जोरदार युद्ध सुरू झाले. तोफांचे गोळे आणि गोळ्यांच्या वर्षावात आम्ही शत्रूला चोख प्रत्युत्तर दिले. ‘भारत माता की जय’ च्या घोषणा देत आम्ही शत्रूवर तुटून पडलो. या धुमश्चक्रीत अनेक गोळ्या माझ्या छातीवर झेलल्या आणि आता मी मरणासन्न अवस्थेत या पवित्र युद्धभूमीवर धारातीर्थी पडलो आहे. शरीरातून रक्ताच्या धारा वाहत आहेत आणि प्राण हळूहळू देह सोडू पाहत आहेत.
आज भारतमातेसाठी प्राणार्पण करण्याची वेळ आली आहे, याचा मला सार्थ अभिमान वाटत आहे. मृत्यू समोर दिसत असतानाही मन प्रसन्न आहे, कारण मी माझे कर्तव्य निभावले आहे. मात्र, मनात एकच रुखरुख आणि खेद आहे की, यापुढे मी माझ्या भारतमातेची अधिक सेवा करू शकणार नाही. माझ्या मातृभूमीचे रक्षण करण्यासाठी मला आणखी काही काळ जगता आले असते, तर किती बरे झाले असते! हा देह आता मातीत मिसळेल, पण माझा आत्मा सदैव या सीमांचे रक्षण करेल. माझ्या बलिदानाने जर देशातील जनता सुरक्षित राहणार असेल, तर हे मरण मला लाख वेळा मान्य आहे.
माझ्या शेवटच्या श्वासातून एकच गर्जना उमटत आहे...
जय हिंद! जय भारत!
