Question

‘बेटा, मी ऐकतो आहे!’ या पाठातील तुम्हांला सर्वात आवडलेला प्रसंग सांगून तो सकारण स्पष्ट करा.

Answer 1

पाठातील मला सर्वांत आवडलेली गोष्ट म्हणजे प्रस्तुत पाठाच्या शेवटी शिरीषने मांडलेली संवेदनशील, हळवी व प्रेरक भूमिका.

आपल्या वडिलांच्या आनंदासाठी वादन शिकणारा शिरीष कमी वेळातच वादनात प्रगती व कौशल्य दाखवू लागला; पण कायमच्या बहिरेपणामुळे, संगीतकलेवर जिवापाड प्रेम करणारे वडील मात्र त्याचे वादन ऐकू शकत नव्हते. तरीही तो आपल्यासोबत वडिलांना वादनाच्या शिकवणीवर्गाला घेऊन जायचा. नानांनी (शिरीषचे वडील) जेव्हा या जगाचा कायमचा निरोप घेतला तेव्हा शिरीषने 'संगीत' बंद करण्याचे ठरवले.

परंतु, 'जरी नाना त्यावेळी माझे वादन ऐकू शकले नाहीत तरी आता ते माझ्या शेजारी बसून ऐकत आहेत' या विचारामुळेच शिरीष त्या शोकाकुल परिस्थितीतही सकारात्मक विचार करण्यास प्रवृत्त झाला. तो चोवीस तास व्हायोलिनवादनाचा ध्यासपूर्वक सराव करत होता. सराव करतानाही तबल्यावर, तंबोऱ्यावर साथीला नानाच बसलेले आहेत असा त्याला भास होई. त्याच्या या जबर ध्यासाने झपाटून केलेल्या मेहनतीचा परिपाक म्हणून विद्यालयाच्या कार्यक्रमात त्याने अप्रतिम व्हायोलिनवादन केले व सर्वांची वाहवा मिळवली. त्याची जिद्द, चिकाटी व मेहनत फळाला आली. 'बेटा वाजव, मी ऐकतो आहे' या नानांच्या आश्वासक शब्दांमुळेच त्या कार्यक्रमात तो देहभान हरपून व्हायोलिनवादन करू शकला.

या प्रसंगातून शिरीषची संवेदनशीलता, कष्टाळूवृत्ती, ध्यासपूर्तीसाठीची जिद्द व सकारात्मक भूमिका मला फार आवडली.