Advertisements
Advertisements
Question
माध्यमभाषया सरलार्थं लिखत।
| (ततः प्रविशति वैखानसः, अन्यौ तापसौ च) | |
| वैखानसः | (राजानम् अवरुध्य) राजन् ! आश्रममृगोऽयं, न हन्तव्यः, न हन्तव्यः। आशु प्रतिसंहर सायकम्। राज्ञां शस्त्रम् आर्तत्राणाय भवति न तु अनागसि प्रहर्तुम्। |
| दुष्यन्तः | प्रतिसंहृत एष: सायक:। (यथोक्तं करोति) |
| वैखानसः | राजन्! समिदाहरणाय प्रस्थिता वयम्। |
Translate
Advertisements
Solution 1
English:
| (Thereafter, enter residents of hermitage and two other ascetics.) | |
| Vaikhanasa: | (Obstructing the king): O master, this is hermitage-deer. It is not right to kill it. It should not be hunted. Withhold the arrow at once. King's weapon is meant for protection of distressed folk; and not for assaulting innocent beings. |
| Dushyanta: | Here, I have withheld the arrow. (He does, as promised.) |
| Vaikhanasa: | Master, we are proceeding to fetch fuel-sticks. |
shaalaa.com
Solution 2
मराठी:
|
(त्यानंतर आश्रमातील रहिवासी आणि आणखी दोन तपस्वी प्रवेश करतात.) |
|
| वैखानस | (राजाला अडवत): हे महाराज, हे आश्रमातील हरिण आहे. याचा वध करणे योग्य नाही. याची शिकार करू नये. त्वरित आपला बाण आवरा. राजाचे शस्त्र हे दुःखी व पीडित लोकांचे रक्षण करण्यासाठी असते, निरपराध प्राण्यांवर आघात करण्यासाठी नव्हे. |
| दुष्यंत: | पाहा, मी माझा बाण आवरला आहे. (तो आपल्या शब्दाप्रमाणे तसे करतो.) |
| वैखानस: | महाराज, आम्ही समिधा (इंधनासाठीची काडे) आणण्यासाठी जात आहोत. |
shaalaa.com
Solution 3
हिंदी:
| (इसके बाद आश्रम के निवासी और दो अन्य तपस्वी प्रवेश करते हैं।) | |
| वैखानस | (राजा को रोकते हुए): हे महाराज, यह आश्रम का हिरण है। इसे मारना उचित नहीं है। इसका शिकार नहीं किया जाना चाहिए। तुरंत अपना बाण रोक लीजिए। राजा का शस्त्र दुःखी और पीड़ित जनों की रक्षा के लिए होता है, न कि निर्दोष प्राणियों पर आक्रमण करने के लिए। |
| दुष्यंत: | देखिए, मैंने अपना बाण रोक लिया है। (वह अपने वचन के अनुसार ऐसा करता है।) |
| वैखानस: | महाराज, हम समिधा (ईंधन की लकड़ियाँ) लाने जा रहे हैं। |
shaalaa.com
संस्कृतनाट्यस्तबकः।
Is there an error in this question or solution?
APPEARS IN
RELATED QUESTIONS
माध्यमभाषया सरलार्थं लिखत।
| वैखानस: | (राजानम् अवरुध्य) राजन्! आश्रममृगोऽयं, न हन्तव्य:, न हन्तव्य:। आशु प्रतिसंहर सायकम्। राज्ञां शस्त्रम् आर्तत्राणाय भवति न तु अनागसि प्रहर्तुम्। |
| दुष्यन्त | प्रतिसंहत एष: सायक:। (यथोक्तं करोति) |
| वैखानस: | राजन्! समिदाहरणाय प्रस्थिता वयम्। एष खलु कण्वस्य कुलपते: अनुमालिनीतीरमाश्रमो दृश्यते। प्रविश्य प्रतिगृह्मताम् आतिथेय: सत्कार:। |
माध्यमभाषया सरलार्थं लिखत।
| रदनिका | एहि वत्स ! शकटिकया क्रीडावः। |
| दारकः | (सकरुणम्) रदनिके ! किं मम एतया मृक्तिकाशकटिकया; तामेव सौवर्णशकटिकांदेहि। |
| रदनिका | (सनिर्वेदं निःश्वस्य) जात! कूतोऽस्माकं सुवर्णव्यवहारः ? तातस्य पुनरपि ऋद्धया सुवर्णशकटिकया करीडिष्यसि। |
माध्यमभाषया उत्तरं लिखत
दुष्यन्तस्य कानि स्वभाववैशिष्ट्यानि ज्ञायन्ते?
माध्यमभाषया उत्तरं लिखत
रोहसेनः किमर्थं रोदिति ?
माध्यमभाषया उत्तरं लिखत।
शक्रस्य कपटं विशदीकुरुत।
माध्यमभाषया सरलार्थं लिखत।
| रदनिका | एहि वत्स ! शकटिकया क्रीडाव:। |
| दारक: | (सकरुणम्) रदनिके! किं मम एतया मृत्तिकाशकटिकया; तामेव सौवर्णशकटिकां देहि। |
| रदनिका | (सनिर्वेदं नि:श्वस्य) जात! कुतोऽस्माकं सुवर्णव्यवहार:? तातस्य पुनरपि ऋद्ध्या सुवर्णशकटिकया क्रीडिष्यसि। (स्वगतम्) तद्यावद्विनोदयाम्येनम्। आर्यावसन्तसेनाया: समीपमुपसर्पिष्यामि। (उपसृत्य) आर्य ! प्रणमामि। |
