Question

अनु व सुनीता यांच्यात निर्माण झालेला भावनिक बंध लिहा.

Answer 1

अनु व सुनिताचं नर्स आणि रुग्णाचं नातं होतं. नर्स म्हणून अनु पाच वर्ष हॉस्पिटलमध्ये काम करत आहे. महिन्या दीड महिन्यापूर्वीची कथा आहे. लहान मुलांच्या वॉर्डमध्ये माझी ड्युटी होती. तिथं मला खरं तर उभं राहवत नाही; पण ड्युटी आली, की टाळता येत नाही. एके दिवशी सकाळी एक आठनऊ वर्षांची मुलगी ॲडमिट झाली होती. तिची आशा सगळ्यांनी सोडलेली होती. मुलीबरोबर तिची आई, मावशी आणि बिल्डींगमधल्या दहा-बारा बायकांचा घोळका होता. त्या सगळ्यांना मी बाहेरच्या बाहेर थोपवलं. मग भराभरा आमच्या हालचाली सुरू झाल्या. पायाला, हाताला नळ्या लागल्या. ब्लड ट्रॅन्स्फ्यूजन, सलायन-याशिवाय ऑक्सिजनपण लावलं. हे सगळं अर्थात नातेवाईकांच्या समाधानासाठी आणि नशिबाचा एक टक्का असतो त्याच्यासाठी. पोरगी नक्षत्रासारखी होती. तिच्यासाठी माझीही एकीकडे प्रार्थना चालली होती. ती पोरगी मधूनमधून डोळे उघडायची आणि क्षीण आवाजात सांगायची, ह्या नळ्या काढा. दिवसभर हे चाललं होतं. तिच्या यातना बघवत नव्हत्या. ह्या नळ्या काढा, म्हणून तिचा जप चालला होता. शेवटी मी डॉक्टरांना विचारलं. ते म्हणाले, ‘फार तर तीन चार तास काढेल.’ मग मी विचारलं, ‘असंच जर असेल, तर शेवटचे काही तास तिला सुखानं तरी जगू दे ना. तिच्या नळ्या काढते मी सगळ्या.’ डॉक्टर म्हणाले, ‘फक्त ऑक्सिजनची ठेवा.’ मी एकेक नळी काढून टाकली. तिनं डोळे उघडले. क्षीण पण लहान आवाजात ती म्हणाली, ‘ताई थँक्यू.’ मी तिला म्हणाले, ‘बेटा लवकर बरं व्हायचं. ही एवढी नळी मात्र काढायची नाही हं. मी उद्या भेटेन. तुझ्यासाठी गंमत आणीन.’ तिनं मान हलवली. दुसऱ्या दिवशी मी ड्युटीवर गेले ती गोड पोरगी आदल्याच दिवशी गेली होती.