Advertisements
Advertisements
Question
खालील विषयावर सुमारे २०० ते २५० शब्दांत निबंध लिहा:
शेतकऱ्याचे मनोगत
Advertisements
Solution
शेतकऱ्याचे मनोगत
मी एक शेतकरी आहे. काळ्या मातीत माझे आयुष्य रुजले आहे. पहाटे कोंबड्याच्या आरवण्याबरोबर माझा दिवस सुरू होतो आणि सूर्यास्तानंतरच संपतो. माझ्या हातात नांगर, कपाळावर घाम आणि मनात आशा असते. शेती ही माझी उपजीविका असली, तरी ती माझी ओळख, माझी परंपरा आणि माझा अभिमान आहे.
मी बी पेरतो तेव्हा केवळ धान्य पेरत नाही, तर माझी स्वप्ने त्या मातीत रुजवतो. अंकुर फुटताना मला अपार आनंद होतो. हिरवीगार पिके वाऱ्यावर डोलताना पाहिली की माझे कष्ट सार्थकी लागल्यासारखे वाटते. पण माझे जीवन पूर्णपणे निसर्गावर अवलंबून आहे. पाऊस वेळेवर पडला, तर माझे शेत बहरते; पण दुष्काळ पडला, अतिवृष्टी झाली किंवा गारपीट झाली, तर माझ्या आशांवर पाणी फिरते. कधी कीडरोग पिके नष्ट करतात, तर कधी अनियमित हवामान नुकसान करते.
शेती करणे म्हणजे जणू नशिबाशी झुंज देणे. कर्ज काढून बियाणे, खते, औषधे घ्यावी लागतात. मेहनतीने पीक उगवले, तरी बाजारात योग्य भाव मिळेलच, याची खात्री नसते. दलालांचा हस्तक्षेप, वाहतूक खर्च आणि साठवणुकीची अडचण यामुळे नफा कमी होतो. अनेक वेळा कष्टांचे चीज होत नाही. तरीही मी निराश होत नाही, कारण माझ्या श्रमांवर संपूर्ण देशाचे पोट अवलंबून आहे.
शहरातील लोकांच्या ताटात जे अन्न वाढले जाते, ते माझ्या घामाचे फळ असते. ही जाणीव मला समाधान देते. मात्र, मला केवळ दया नको; मला योग्य दर, चांगली बाजारपेठ आणि आधुनिक साधने हवी आहेत. शेतीसाठी पुरेसा पाणीपुरवठा, वीज, सिंचन योजना आणि शासकीय मदत वेळेवर मिळाली, तर मी अधिक उत्पादन देऊ शकतो. आधुनिक तंत्रज्ञान, सेंद्रिय शेती, पीकविमा आणि साठवण सुविधा यांचा लाभ मिळाला, तर माझे जीवन अधिक सुरक्षित होईल.
शेती ही माझ्यासाठी केवळ व्यवसाय नाही; ती माझी संस्कृती आहे. सण-उत्सव, परंपरा आणि माझे दैनंदिन जीवन या सर्व गोष्टी शेतीभोवती फिरतात. संकटे आली, अपयश आले तरी मी पुन्हा नव्या उमेदीने शेतात उभा राहतो. कारण आशा सोडणे मला माहीत नाही. मातीशी माझे नाते रक्ताचे आहे. तिच्या कुशीतच माझे सुख-दुःख दडलेले आहे.
मी अन्नदाता आहे, देशाच्या जीवनाचा आधार आहे. माझ्या प्रत्येक घामाच्या थेंबात देशाच्या भविष्याचे स्वप्न सामावलेले आहे. मला केवळ सहानुभूती नको, तर सन्मान आणि योग्य हक्क हवा. माझ्या श्रमांना न्याय मिळाला, तर देश अधिक समृद्ध होईल. माझे मनोगत एवढेच, शेतकऱ्याचा सन्मान करा, कारण तोच राष्ट्राचा खरा आधारस्तंभ आहे.
