Advertisements
Advertisements
Question
खालील अपूर्ण कथा पूर्ण करा:
गिरणीतून दळण आणण्यासाठी आईने केतनला सांगितले होते. त्यासाठी वीस रुपये आईने केतनला दिले होते. केतनने पैसे पँटच्या खिशात ठेवले आणि तो निघाला. वाटेत डोंबाऱ्याचा खेळ सुरू होता म्हणून तो बघायला केतन थोडासा थांबला होता. खेळ पाहण्यात दंग असलेल्या केतनने अचानक खिसा चाचपला आणि ...........................................................................................
..........................................................................................................................................
..........................................................................................................................................
.........................................................................................................................................
Advertisements
Solution
प्रामाणिकपणाचे फळ
गिरणीतून दळण आणण्यासाठी आईने केतनला सांगितले होते. त्यासाठी वीस रुपये आईने केतनला दिले होते. केतनने पैसे पँटच्या खिशात ठेवले आणि तो निघाला. वाटेत डोंबाऱ्याचा खेळ सुरू होता म्हणून तो बघायला केतन थोडासा थांबला होता. खेळ पाहण्यात दंग असलेल्या केतनने अचानक खिसा चाचपला आणि त्याला खिशात काहीच मिळाले नाही! तो घाबरून चाचपायला लागला, तरीही वीस रुपयांची नोट कुठेच दिसेना. आता घरी कसं सांगायचं, आईला काय उत्तर देऊ, या विचाराने तो घाईघाईने डोंबाऱ्यांच्या गर्दीत शोध घेऊ लागला. बघता बघता त्याला वाटेत एक लहान मुलगा दिसला. त्याच्या हातात वीस रुपयांची नोट होती आणि तो आजूबाजूच्या लोकांना विचारत होता, “ही नोट कोणाची आहे का?”
केतन तडक त्या मुलाजवळ गेला. तो हळू आवाजात म्हणाला, “ती माझी असावी. मी दळण आणायला चाललो होतो, पण वाटेत डोंबाऱ्याचा खेळ पाहत असताना माझ्या खिशातून पैसे पडले असतील.” मुलाने केतनकडे पाहिले आणि “तुला खिशात ठेवलेली नोट कोणती होती हे सांगता येईल का?” असे विचारले. केतनने नुसतीच किंमत नाही, तर नोटेवरील ठिपका, ती थोडी फाटलेली असल्याची तपशीलवार माहिती दिली. ते ऐकल्यावर मुलाने त्याला नोट दिली.
पैसे परत मिळाल्यामुळे केतन सुटकेचा नि:श्वास सोडत गिरणीकडे रवाना झाला. दळण घेऊन घरी परतल्यावर आईला घडलेला प्रकार सांगितला. आईने त्याचे कौतुक केले आणि म्हणाली, “केतन, आपण काळजीपूर्वक वागायला हवे. पण तुझ्या प्रामाणिकपणामुळे तुला तुझी नोट परत मिळाली. यापुढे मात्र चुकू नकोस.” आईच्या शब्दांनी केतनला पुढील वेळी जास्त सावध राहण्याची शिकवण मिळाली.
तात्पर्य: प्रामाणिकपणा नेहमीच फायद्याचा ठरतो आणि आपण आपल्या कामात नेहमी सावध राहिले पाहिजे.
