Question

स्वमत.

संध्याकाळच्या सौंदर्याचे वर्णन कवितेच्या आधारे तुमच्या शब्दांत करा.

Answer 1

संध्याकाळी सूर्य मावळतो आहे. त्याची सोनेरी, पिवळी- तांबूस किरणे चहूकडे पसरली आहेत. ओढा जणू आपल्या पाण्यातून सोने वाहून नेतो आहे, असे वाटते. झाडांनी जणू डोक्यावर सोनेरी मुकुट घातला आहे. कुरणांवर गुलाल पसरला आहे. हिरवेगार भाताचे शेत म्हणजे जणू झोके घेणारे हिरवे गालिचेच आहेत. इंद्रधनुष्याच्या रंगांचे, सोनेरी, रुपेरी, मखमली पंख असलेली फुलपाखरे भाताच्या शेतावर भिरभिरत आहेत व काही साळीवर पाळण्यात झुलत आहेत. सुळकन्‌ इकडून-तिकडे जाणाऱ्या फुलपाखरांना जणू हिरे, माणके व पाचूचे पंख फुटले आहेत. सर्व पक्षी चारापाणी घेऊन आता संध्याकाळी झाडावर गोळा झाले आहेत. सर्व सृष्टी सुंदर करणारा सोन्याचा गोळा म्हणजे सूर्य, हळूहळू मावळत चालला आहे. अवकाशात बुडून गेला आहे.