Question

स्वमत.

संध्याकाळच्या सौंदर्याचे वर्णन कवितेच्या आधारे तुमच्या शब्दांत करा.

Answer 1

संध्याकाळच्या वेळी मावळणाऱ्या सूर्याची सोनेरी आणि पिवळसर-तांबडी किरणे सर्वत्र पसरली आहेत. तो नजराणा पाहून, एखादा ओढा जणू आपल्या प्रवाहातून वितळलेले सोनेच वाहून नेतो आहे असा भास होतो. झाडांच्या शेंड्यांवर पडलेल्या या प्रकाशामुळे त्यांनी जणू डोक्यावर सोनेरी मुकुट परिधान केला आहे असे वाटते, तर संपूर्ण कुरणावर जणू गुलालाची उधळण झाली आहे. वाऱ्यावर डोलणारी हिरवीगार भाताची शेते म्हणजे झोके घेणारे मखमली गालिचेच वाटतात. अशा या शेतांवर इंद्रधनुष्याच्या रंगांचे, तसेच सोनेरी, रुपेरी पंख असलेली फुलपाखरे आनंदाने भिरभिरत आहेत, तर काही फुलपाखरे भाताच्या लोंब्यांवर झोके घेत आहेत. इकडून तिकडे वेगाने उडणाऱ्या या फुलपाखरांना पाहून जणू त्यांना हिरे, माणके आणि पाचूचेच पंख लाभले आहेत असे वाटते. दिवसभर फिरून सर्व पक्षी आता चारापाणी घेऊन संध्याकाळच्या वेळी आपल्या झाडांवर परतले आहेत. अखेर, या संपूर्ण सृष्टीला आपल्या प्रकाशाने नटवणारा सूर्याचा तो सोन्याचा गोळा हळूहळू क्षितिजाआड सरकत अवकाशाच्या कुशीत विलीन झाला आहे.