Question

‘झाडापासून आनंदी जगणे शिकावे’, या विधानातील विचार स्पष्ट करा

Answer 1

हिरव्यागार झाडाकडे पाहिल्यावर आपले मन ताजेतवाने होते. झाड इतरांकडून कशाचीही अपेक्षा ठेवत नाही. त्याच्या मुळावर घाव घालणाऱ्याचे घावही ते निमूटपणे सहन करते; आपला दानीपणा सोडत नाही. नेहमी आनंदाचे गाणे गाते. सळसळत्या पानांतून आपल्याला हसण्याचे मार्गदर्शन करते. पक्ष्यांच्या मंजुळ नादात ते आपल्या जीवनाचे गाणे गात असते. अशा झाडाच्या सहवासात आपल्याला विश्रांती मिळतेच, शिवाय मनाची शांती प्राप्त होते. आपल्यात चैतन्य सळसळू लागते, नवा उत्साह प्राप्त होतो. त्याचे संपूर्ण अस्तित्वच प्रसन्नता, सहनशीलता, दानीपणा, उत्साहीपणा, परोपकारी वृत्ती अशा गुणांनी भरलेले असते. त्याच्या या सर्व गुणांचा स्वीकार करून त्याच्यापासून आनंदी जीवन जगणे शिकायला हवे असा विचार या कवितेत मांडला आहे.