Question

खालील दिलेल्या विषयावर सुमारे 250 शब्दांचा मराठीत संक्षिप्त निबंध लिहा:

प्रत्येकास कोणता ना कोणता छंद (Hobby) असतोच. छंद म्हणजे नेमके काय? तुम्हीही एखादा छंद जपला असेलच! कोणता आहे तुमचा छंद? .... तुम्हाला तो कसा जडला? तुम्ही तो कसा जपता? दिवसभरात त्यासाठी तुम्ही किती वेळ देता? जीवनात कोणती शिकवण - मिळाली ........... कोणता फरक आपणास जाणवतो ह्या आपल्या अनुभवाबद्दल लिहा.

Answer 1

छंद: जीवनाचा विरंगुळा आणि आनंदाचा स्रोत

‘छंद’ म्हणजे केवळ वेळ घालवण्याचे साधन नसून, ते आपल्या मनाला उभारी देणारे आणि व्यक्तिमत्त्व समृद्ध करणारे एक माध्यम आहे. दैनंदिन जीवनातील धावपळ आणि ताणतणावातून मुक्त होऊन जेव्हा आपण आपल्या आवडीच्या कामात स्वतःला झोकून देतो, तेव्हा मिळणारा आनंद अवर्णनीय असतो. थोडक्यात सांगायचे तर, ज्या कामातून आपल्याला निखळ आनंद मिळतो आणि ज्यासाठी आपल्याला कोणाच्याही सक्तीची गरज भासत नाही, तोच आपला खरा ‘छंद’.

मला लहानपणापासूनच निसर्गाची ओढ होती आणि त्यातूनच मला ‘बागकाम’ (Gardening) हा छंद जडला. आमच्या घरासमोर एक छोटीशी मोकळी जागा होती. तिथे सुरुवातीला मी सहज म्हणून काही गुलाबाची रोपे लावली. हळूहळू त्या रोपांना आलेली नवी पालवी आणि उमललेली फुले पाहून मला जो आनंद मिळाला, त्याने माझे मन मोहून टाकले. माझ्या आईलाही झाडांची खूप आवड आहे, तिच्या मार्गदर्शनामुळे माझा हा छंद अधिक फुलत गेला. आज माझ्याकडे विविध प्रकारची फुले, शोभेची झाडे आणि काही पालेभाज्यांची छोटीशी बाग आहे.

हा छंद जोपासण्यासाठी मी मनापासून प्रयत्न करतो. दररोज सकाळी लवकर उठून मी बागेत जातो. झाडांना पाणी घालणे, सुकलेली पाने काढणे, कुंडीतील माती मोकळी करणे आणि आवश्यकतेनुसार खत देणे ही माझी रोजची कामे आहेत. अभ्यासाच्या किंवा कामाच्या व्यस्त वेळापत्रकातून मी दररोज किमान १ तास माझ्या बागेसाठी राखून ठेवतो. सुट्टीच्या दिवशी तर मी तासनतास बागेत नवीन प्रयोग करण्यात घालवतो.

बागकामाच्या या छंदाने मला जीवनातील खूप मोठी शिकवण दिली आहे. एक बी पेरल्यापासून त्याचे रोप होईपर्यंत आणि त्याला फूल येईपर्यंतचा प्रवास ‘संयम’ शिकवतो. झाडांची निगा राखताना शिस्त आणि जबाबदारीची जाणीव होते. निसर्ग आपल्याला निस्वार्थीपणे द्यायला शिकवतो, हे झाडांकडे पाहून उमजते. झाडांवर आलेली नवीन पालवी जसा उत्साह देते, तसेच कडक उन्हातही तग धरून राहणारी झाडे आपल्याला सकारात्मकता आणि चिकाटी शिकवतात.

हा छंद जडल्यापासून मला माझ्यात खूप सकारात्मक बदल जाणवतात. पूर्वी मला खूप लवकर कंटाळा यायचा किंवा राग यायचा, पण आता बागेत गेल्यावर मन एकदम शांत आणि प्रसन्न होते. निसर्गाच्या सानिध्यात राहिल्यामुळे शारीरिक श्रमातून आरोग्य सुधारते आणि मानसिक ताण दूर होतो. जेव्हा एखादे झाड माझ्या हाताने लावलेल्या फुलांनी बहरते, तेव्हा मिळणारा आत्मविश्वास खूप मोठा असतो.

शेवटी इतकेच सांगावेसे वाटते की, प्रत्येकाने आपल्या आयुष्यात किमान एक तरी छंद जोपासला पाहिजे. छंद हा केवळ छंद नसून ती आपल्या स्वतःशी केलेली एक ओळख असते. तो आपल्याला थकवा विसरायला लावतो आणि जीवनाकडे पाहण्याचा एक नवा दृष्टिकोन देतो.