Advertisements
Advertisements
प्रश्न
अधोलिखितकथां स्थूलपदेषु सन्धिं कृत्वा पुनः लिखत -
अथ एकदा गुरुकुले सायङ्काले कृष्णः यज्ञ अर्थम् काष्ठानि आनेतुम् वनम् गतवान्। सहसा एव वृष्टिः आगता। मेघाः गर्जनं कृतवन्तः। विद्युत् अपि अदीव्यत्। सर्वत्र अन्धकारः जातः। सर्वां रात्रिं स तत्र एव वृक्षस्य अधः अतिष्ठत्। प्रातः काले तस्य गुरुः महा ऋषिः सन्दीपनिः तम् अन्विष्यन् तत्र आगतः। गुरुम् दृष्ट्वा कृष्णः उत् लसितः जातः। गुरुः अपि हृदये पुनः पुनः रमते।
व्याकरण/भाषा
Advertisements
उत्तर
अथैकदा गुरुकुले सायङ्काले कृष्णः यज्ञार्थं काष्ठान्यानेतुं वनं गतवान्। सहसैव वृष्टिरागता। मेघाः गर्जनं कृतवन्तः। विद्युदपि अदीव्यत्। सर्वत्र अन्धकारो जातः। सर्वां रात्रिं स तत्रैव वृक्षस्याधोऽतिष्ठत्। प्रातःकाले तस्य गुरुर्महर्षिः सन्दीपनिः तमन्विष्यन् तत्रागतः। गुरुं दृष्ट्वा कृष्ण उल्लसितो जातः। गुरुरपि हृदये पुनः पुनः रमते।
shaalaa.com
या प्रश्नात किंवा उत्तरात काही त्रुटी आहे का?
